Op 12 september worden de cultuurlaureaten 2025 bekendgemaakt. Er zijn slechts 6 genomineerden die meedingen naar de carrièreprijs, de juryprijs en de jong talentprijs. Dit jaar geen publieksprijs. Van 8 tot 28 september is er werk van de kandidaten te zien in Cultuurhuis Safarken in Wachtebeke. Lo actueel stelt u de 6 kandidaten voor en we beginnen met een groot muzikaal talent: Obe Vermeulen.
“Kijk, hier komt de man, ’t talent druipt er in dikke druppels van” zong Het Zesde Metaal ooit over wielrenner Frank Vandenbroucke. Maar zoals in de wielersport geldt: alleen talent is niet genoeg. Obe Vermeulen combineert niet alleen talent, maar ook passie en hard werk om zijn weg te banen naar een succesvolle carrière als componist.
Obe, bijna 24 jaar oud, is de zoon van Peter Vermeulen en Veerle Van Conkelberghe (Con-struct BVBA). Muziek zit duidelijk in de familie. “Pépé” Etienne Vermeulen (77) kennen we nog als de duivel-doet-al van de harmonie “Willen is Kunnen”, waar ook de Seppe en zijn broer Obe actief waren. Samen met hun vader Peter speelde de tweeling in Bluesy Muloosy, de band die destijds ontstond in de schoot van de Muziekschool Lochristi vzw. In 2019 schitterde Obe bovendien als Lord Farquaad in de musical Shrek, opgevoerd door de Muziekschool Lochristi vzw. Seppe maakte toen deel uit van het orkest.
Een leven vol muziek
Seppe koos voor een technische opleiding, maar Obe besloot al op jonge leeftijd zich volledig aan de muziek te wijden. In 2019 was hij de eerste leerling die afstudeerde in de nieuwe richting compositie aan het Lemmensinstituut in Leuven. Daarna volgde het Koninklijk Conservatorium in Gent, een logische stap in zijn muzikale carrière. Obe trok daarna naar het Royal College of Music in Londen, waar hij in 2024 een master behaalde in compositie, filmcompositie en orkestdirectie. Hij was daar de eerste ontvanger van de prestigieuze Andrew Downes Award.
In de zomer van 2024 vertrok hij naar New York, waar hij onlangs zijn tweede master behaalde in ‘Writing & Production for Musical Theatre’. Naast componist bespeelt Obe ook piano en saxofoon, onder andere bij de populaire band Brass Party, die hij mee oprichtte en die de laatste editie van de Gentse Feesten opende.
Composities
Ondanks zijn jonge leeftijd heeft Obe al samengewerkt met grote namen en heeft hij verschillende composities en soundtracks op zijn naam staan. Zijn repertoire is divers, variërend van concertstukken tot film-, theater- en balletmuziek. Hij schrijft ook solowerken. Tijdens de coronaperiode componeerde hij 14 cadenzas (solopassages) voor blaas- en strijkinstrumenten en creëerde hij in vijf maanden tijd meer dan 100 minuten muziek.
Voor zijn bachelorexamen schreef Obe de muziekvoorstelling ‘ENIGMA, The Story of Alan Turing’, een voorstelling met een symfonisch orkest en vertelkunst. Hij componeerde de muziek en dirigeerde zelf het 45-koppige orkest. Acteur Wim van den Driessche bracht het aangrijpende verhaal van Alan Turing ten gehore, met tekst van Dirk Crommelinck.
Van de Aarde naar de Maan
Drie jaar na de première van ENIGMA keerde Obe terug naar de Belgische podia. Dit keer bracht hij het inspirerende verhaal ‘Van de Aarde naar de Maan ‘van Jules Verne tot leven in een interactieve familievoorstelling. Eerst waren er vijf voorstellingen gepland in de Boekentoren tijdens de Gentse Feesten, maar vanwege het enorme succes werden het er zeven. Hoog boven de skyline van Gent dirigeerde Obe 23 jonge, getalenteerde muzikanten, terwijl het publiek in de ban was van vertelster Fiene Zasada. Lo Actueel schreef: “Wie geen tranen wegpinkte, was gewoon niet aanwezig.” Naast de ontroering was er veel bewondering voor het talent van de jonge componist.
Een workaholic in hart en nieren
Obe is een echte workaholic met een ongelofelijke drive om zijn passie voor muziek te leven. In 2021, toen hij ook werd genomineerd als cultuurlaureaat, zei hij: “Componist zijn is voor mij een manier van leven. Op een gemiddelde dag zit ik vanaf 8 uur ’s ochtends achter de piano en de computer om muziek te schrijven. Soms werk ik tot 1 of 2 uur ’s nachts. Het mooie is dat het nooit als werk aanvoelt.”
Vier jaar geleden eindigde Obe op de derde plaats voor de Publieksprijs, en Miguel Wiels werd toen cultuurlaureaat (juryprijs). Wordt het, na eerder brons en zilver, dit jaar misschien goud voor Obe?
