De Australische Erchana Murray-Bartlett vestigde in 2023 een wereldrecord (bij de vrouwen) door 150 opeenvolgende dagen een marathon te lopen. Hilde Dosogne verbrak dit wereldrecord, en deed zelfs meer dan het verdubbelen, door in het schrikkeljaar 2024 elke dag een marathon te lopen. Bovendien zamelde ze heel wat geld in voor Big Against Breast Cancer.
De belangstelling voor haar 366ste marathon, op oudejaar, was bijzonder groot. Stipt om 08.00 uur vertrok Hilde, voor iets meer dan 8 rondjes aan de watersportbaan. Er hadden zich maar liefst 825 lopers ingeschreven om Hilde te steunen, daarvan een 240-tal voor de volledige marathonafstand. Onder de sportievelingen ook een aantal lopers uit Lochristi.
Wie vooraf had ingeschreven om deel te nemen, kreeg een medaille als herinnering aan deze heuglijke dag.
Hilde liep de laatste meters op de tonen van “Highway to Hell” (AC/DC) en na zowat 4u17min was de klus geklaard. Hilde had niet enkel het wereldrecord verbeterd, maar ook meer dan 73.000 euro bijeengelopen voor het goede doel. De belangstelling was massaal met veel nationale en zelfs internationale pers.
Zelfs de Kerstman had zijn terugreis naar het Hoge Noorden uitgesteld om Hilde te steunen.
Aan de aankomst een gedrum van jewelste. Hoka, het favoriete schoenmerk (en ook sponsor) van Hilde, had voor een passend taartje gezorgd.
Na de aankomst en de nodige televisie interviews werd Hilde nog gehuldigd. Burgemeester Yves Deswaene liet de eer aan schepen Tom De Grauwe om de nieuwbakken wereldrecordhoudster in de bloemetjes te zetten.
Hilde, 366 marathons lopen in een jaar. Proficiat! Maar hoe kom je op zo’n idee?
“Het is een beetje het gevolg van een evolutie. Sinds ik begon met lopen, in 2011, heb ik steeds mijn grenzen willen verleggen. Er was die eerste marathon in 2013, daarna wilde mijn tijden verbeteren. De Marathon des Sables en de Spartathlon waren de volgende uitdagingen. Het grootste bereikbare doel dat ik me dan kon inbeelden was een wereldrecord.”
Met je actie wil ook geld inzamelen voor het goede doel.
“Het doel was om elke dag een marathon te lopen en zo ook geld in te zamelen voor Big Against Breast cancer. Dat is ‘s werelds grootste netwerk van academische onderzoeksgroepen die zich toeleggen op het vinden van betere behandelingen en remedies voor borstkanker. De centjes liepen, en lopen, vlot binnen. Het doel om 366 keer 100 euro – of dus 36.600 euro – op te halen werd op 14 december gehaald. Dat was de dag dat ik met LoLa4Life mijn 349ste marathon liep. Maar de voorbije 18 dagen kwam er nog ongelooflijk veel geld bij en vandaag (op 31 december 2024) staat de teller op op 73.200 euro. Doneren kan trouwens nog steeds!”.
(https://bigagainstbreastcancer.koalect.com/nl-NL/project/ultraloopster-hilde-dosogne-53-gaat-voor-wereldrecord-marathon-woman-loopt-in-2024-elke-dag-een-marathon-en-zamelt-geld-in-voor-big-s-borstkankeronderzoek-steun-haar?tab=overzicht)
Je was al een fanatieke loopster. Maar vergde deze nieuwe uitdaging een aangepaste voorbereiding of verzorging?
“Ik moet vooral heel veel eten om geen gewicht te verliezen. Daarbij let ik er ook op dat ik gezond eet, niet te vettig. Helaas weinig frietjes dus het voorbije jaar. Vóór het lopen eet ik vooral koolhydraten, bv. pannenkoeken en wafeltjes. Tijdens het lopen gebruik ik sportvoeding (gelletjes en sportdrank) en vlak na het lopen altijd een recovery shake (dit alles gesponsord door Etixx). Na het lopen staan er vooral eiwitten en pasta op het menu. Ik had de steun van een medisch team van 2 sportdokters en 1 urologe die mijn bloedresultaten controleerden. Verder had ik ook begeleiding door een kinesist en wekelijkse massages door een sportverzorgster.”
Welke opofferingen heb je/heeft je omgeving moeten doen voor deze challenge (bv beroepsmatig, familiaal, mbt op vakantie gaan enz enz)
“Dit jaar heb ik halftijds gewerkt bij het Gentse chemiebedrijf Christeyns. Op familiaal vlak, had ik niet veel tijd voor mijn gezin. Ik deed vooral huishoudelijke taken zoals afwassen en de was, de kinderen af en toe ergens heen brengen of gaan halen. Er zaten weinig leuke activiteiten tussen. We gingen af en toe met het gezin snel iets gaan eten op restaurant, maar dat was zowat het enige waar ik tijd voor had. Ik heb wel vakantie gehad, maar het voelde niet echt als vakantie omdat ik elke dag ook een marathon moest lopen.
Bovendien had ik zeer weinig flexibiliteit. Ik heb altijd de plaats en tijdstip van mijn marathons gepubliceerd op de sociale media (uit noodzaak om getuigen te hebben voor het officiële record bij Guinness World Records). Ik kon bv het startuur niet zomaar veranderen omdat het heel hard regende. Zelfs op “vakantie” in Spanje had ik loopgezellen en zelfs daar had ik geen flexibiliteit m.b.t. de starturen. Ik liep daar ’s morgens omwille van de warmte en kon dus nooit eens uitslapen.”
Wat was er het zwaarst tijdens het voorbije jaar?
“Het mentale aspect was toch zwaarst omdat ik het wel beu werd, alhoewel ik fysiek ook heb afgezien. De slijmbeursontsteking die ik had in het voorjaar had, waardoor ik 5 dagen met pijn heb gelopen, was fysiek het zwaarst. Ik ben ook vaak ziek geweest, heb corona gehad in augustus, en merkte dat het veel langer duurde om te genezen omdat ik niet kon uitrusten.
Ik moest immers elke dag een marathon lopen, hoe slecht ik mij ook voelde.”
Hoe was het met de motivatie na het verbreken van het wereldrecord bij de vrouwen (151 marathons na elkaar)?
“Na het officieus verbreken van wereldrecord bij de vrouwen, had ik nog een andere tussentijdse doelstelling. Ik wou minstens 200 dagen een marathon lopen. Vorig jaar volgde ik een Amerikaanse ultraloopster, Candice Burt. Zij had 200 dagen na elkaar 50 km gelopen.”
Je bent tijdens de zomer ook eens gevallen?
“Inderdaad. Tijdens de zomermaanden was het lastig. Ik was al over halfweg maar er was ook nog een lange weg te gaan. Er waren weinig loopgezellen en het was ook fysiek zwaar door de warmte. Maar ik bekeek het dag per dag. Op 11 september, na 27km, ben ik gevallen. We dachten dat mijn vinger gebroken was en ik moest stoppen. Maar in het ziekenhuis bleek dat de vinger slechts uit de kom was en kreeg ik van de spoedarts groen licht om verder te lopen. We zijn toen snel naar huis gereden en rond 18.30 uur ben ik in de gietende regen terug van 0 begonnen aan mijn marathon. Die dag heb ik 70 km gelopen “.
Wat zijn de leukste momenten die je je zal blijven herinneren?
“De leukste dag was dag 151 toen het huidige wereldrecord was verbroken. Er waren toen heel veel lopers, supporters en ook heel wat persbelangstelling.”
Kan je inschatten hoeveel mensen er met jouw meegelopen hebben het voorbije jaar? En hoeveel paar loop loopschoenen heb je versleten tijdens deze challenge?
“Hoeveel mensen meegelopen hebben, is zeer moeilijk in te schatten. Maar het zullen er toch meer dan 1.000 zijn. Ik had elke maand 2 paar loopschoenen die ik afwisselend droeg. Gelukkig kon ik hiervoor rekenen op sponsoring door mijn favoriete merk Hoka.”
Wat in 2025? Ga je terug voltijds werken? Is er op loopvlak een beetje “een zwart gat” of heb je al een nieuwe uitdaging?
“Vanaf 1 januari werk ik terug op 4/5 basis. Maar er is al een nieuwe uitdaging. Ik zou graag een derde keer deelnemen aan de Spartathlon.”
Nog een slotwoordje?
“Ik wil graag vooral mijn echtgenoot Bruno Van der Jeugt danken om mij keihard te steunen het voorbije jaar en verder ook mijn gezin en iedereen die me op één of andere manier heeft geholpen of heeft meegelopen.”
