Alles is in beweging en noodzakelijk om de deur naar morgen open te houden. Meteen is dit ook het thema voor deze Poëzieweek: METAMORFOSE.
Metamorfose staat voor een verandering van vorm, structuur, karakter, verschijning of omstandigheid binnen een ontwikkeling. Allemaal goed en wel, maar wanneer ik de plaats passeer waar ik ben opgegroeid, bekruipt me toch het gevoel een omgevingsweeskindje te zijn geworden.
Waar ben ik verbleven?
Ik was zeven, dertien, achttien misschien
en vond blindelings de weg naar huis.
Een lindeboom, blikken reclamebord,
een statige gevel of de derde straat rechts,
bakens waren het, verzonken in de tijd.
De wind zeilde me het leven in;
horizonten en inzichten wachtten me.
Ik liet geen broodkruimels achter,
voelde me al helemaal Klein Duimpje niet.
Het staat in ieders handpalm geschreven,
ooit honger je naar de plek waar het allemaal begon.
En dan, op zoek naar de lindeboom, het blikken reclamebord,
de statige gevel of de derde straat rechts, blijken ze verdwenen,
wordt dolen in de gedachten aan weleer al wat rest.