Een gele aanplakbrief op de etalageruiten had het al langer aangekondigd, en nu is het zover. De voormalige print- & copyshop en handel in kantoor- en schoolmateriaal van Thierry Van Hecke in Zaffelare gaat tegen de vlakte.
Containers voeren het verleden weg en maken ruimte voor nieuwbouw. Ooit was die hoek, en bij uitbreiding de omgeving, het kloppende hart van winkelend Zaffelare. Lang voordat Skoebidoe een gonzende zaak werd, was het familiebedrijf Geurs er onder dak. Van mollenijzer, meststoffen en rubberlaarzen tot blikken emmers en zaaigoed: je kon er niets verkeerd vragen. We spreken dan ook over een tijdperk waarin zowat iedereen zijn eigen lochting bewerkte. Wie dat niet deed, was beslist import, iemand uit “de nieuwe wijk”. Gelegen naast deze zaak herinner ik me – en ik spreek over de vroege jaren ’80 – de kledij- en textielzaak Stevelinck. Nadien hield Godelieve Eeckman er een kruidenierswinkel open. En om het rijtje vol te maken: het uit een nog verdere periode daterende winkeltje van Martha “Kosterkens”, waar je terechtkon voor schoolbenodigdheden en waar je zonder schuldgevoel kon buitenkomen wanneer Martha – na een halfuur zoeken – je potlood met het gevraagde nummer uiteindelijk in het achterste schuifje vond. Een opwelling van nostalgie, me ingegeven door een ijkpunt dat vandaag alweer uit het straatbeeld verdwijnt. Maar we hebben nog café Sint-Hubertus, daar aan de overkant van de Kerkstraat, en dat houdt voorlopig nog wel even stand in zijn huidige vorm.
