Zelfs de kauwen komen niet langer langs de schoorsteen naar binnen, nu we massaal zijn overgeschakeld op warmtepompen.
Ik zal dan maar meteen via de deur in huis vallen: u heeft uw baard laten afscheren door die noordeling, de Kerstman. Bij het zoeken naar een geschikte schoen – om onder mijn sierschouw te zetten – kan ik geen winkel meer binnenstappen of Santa klinkt al door de boxen. U, een oude bisschop die waardig van de stoomboot stapt en uw schimmel bestijgt, en de Kerstman, een dikbuikige, blije prater met een vliegende slee en een leger rendieren… het is een ongelijke strijd. Ecologisch gesproken bent u, beste Sint, een vervuiler. Ach, en dan is er ook het boek waarin alle stoute dingen zijn opgetekend. Als we stout zijn geweest, worden we bovendien nog publiekelijk te schande gemaakt. Of erger nog, in een jutezak gestopt en meegenomen naar Spanje. Niet echt meer van deze tijd, als je het mij vraagt.
Kijk naar de Kerstman. Hij is de Jeff Bezos van de feestdagen: altijd met de juiste cadeautjes, en altijd met een glimlach die net iets te commercieel voelt. Bovendien hoeft hij ook niet door hele winkelstraten vol pietendiscussies te ploeteren. Hoog tijd dat u, hoogwaardige Sint, eens nadenkt over uw strenge normen en ouderwetse waarden. De ander – die wat wegheeft van een wandelend reclamebord voor Coca-Cola – laat ons gewoon denken dat een berg cadeautjes gelijkstaat aan liefde. Eerlijkheidshalve voeg ik nog toe dat: of je nu een schoentje onder je schoorsteen zet of niet, aan het eind van de rit zijn jullie gewoon twee oude mannen die hun pensioen wel heel creatief hebben ingevuld.