Beide werden aangeplant in 2023, om tegemoet te komen aan de bredere ambitie van de gemeente om extra bos en natuur te creëren. Voor meer verkoeling, biodiversiteit en mentale rust, klonk het toen.
Intussen is het wat stil geworden rond de opvolging van deze projecten. Wij gingen eens luisteren of de wind al door de kruinen waait. Met typische soorten zoals zomereik, haagbeuk, els, esdoorn en lijsterbes zou klimaatbestendigheid gegarandeerd zijn.
We stappen eerst af aan het Hellebos (zie ook titelfoto), een perceel van ongeveer 7.030 m² langs de Hellewegel in Zaffelare. Het bos werd ook ingericht als herdenkingsbos, in samenwerking met BOS+. Nabestaanden van slachtoffers van zelfdoding of psychisch lijden konden er symbolisch een boom planten. Met die insteek voor ogen was het letterlijk nog maar een kleine stap naar een vorm van troosteloosheid bij het zien van dit overwegend sprokkelhoutlandschap. Dood, maar nog netjes in het gelid, staan de getuigen van wat ooit een enthousiaste aanplant was.
Misschien moeten we onze verwachtingen bijstellen in het Koospoelbos nabij de Toleindestraat in Beervelde? Daar werden ongeveer 1.200 bomen en struiken aan de grond toevertrouwd. Ook dit project kaderde in de gemeentelijke ambitie om meer “ademruimte” en biodiversiteit te creëren in Lochristi. Het initiatief kwam er eveneens binnen de gesubsidieerde Vlaamse bosuitbreiding.
Toegegeven: deze aanplant oogt levender, al zal de groenere omgeving daar wel iets mee te maken hebben. Maar ook hier tonen de lege plekken pijnlijk aan dat het niet evident is om met toeters en bellen zomaar de creatie van een bos aan te kondigen.
Vanuit kikkerperspectief kunnen we wel stellen dat deze plekken alvast belangrijk zijn voor insecten, vogels en kleine zoogdieren. Voor mensen blijft het echter overwegend een wildernis tot kniehoogte.
