Van een praatje op café tot culinaire hoogstandjes, van feestzaal tot brouwerij: onder de kerktoren van Hijfte blijkt de wereld verrassend groot.
Binnen een straal van enkele honderden meters vind je hier een staalkaart van wat Vlaanderen te bieden heeft: twee cafés, een feestzaal, betere keukens en zelfs een proefbrouwerij. Wie in Hijfte zijn gastronomisch ding en gezelligheid niet vindt, zal het nergens vinden. Daarmee bewijst het dorpje dat authenticiteit en smaak niet afhankelijk zijn van schaal.
Zullen we dan maar een rondje doen?
We starten nuchter aancafé De Kneut in de Rostijnestraat. Deze stek vormt al decennialang een ontmoetingsplek voor buurtbewoners, verenigingen en toevallige voorbijgangers. De naam alleen al roept nostalgie op. In de jaren ’70 kwamen jongeren er zich al indrinken vooraleer ze het uitgaansleven induiken. Maar ook hardnekkige toogklevers en “midnight cowboys” maakten deel uit van het decor. En daar droeg de toenmalige café-uitbaatster Leona De Bruyne zeker toe bij. Met haar bevallige, ietwat timide ogende verschijning oversteeg ze zelfs de naam van het café. Vandaag vindt veel van wat een gemeenschap volks en samenhoudt onderdak in De Kneut.
Enkele stappen verder staan we voor ’t Wethuis. Het restaurant op de hoek van de Veldstraat is gevestigd in een pand met bestuurlijke geschiedenis (de naam zou verwijzen naar een voormalig gemeentehuis of administratieve functie). Het pand stond, na een culinair succesvol vorig leven, een aantal jaren leeg. Maar van die leegte is vandaag niets meer te merken. Dat hier volop buiken worden gevuld, staat buiten kijf – probeer maar eens een reservatie voor het komende weekend te versieren!
Van de traditionele keuken naar de zuiderse is het maar de straat oversteken. Samen met ’t Wethuis is Grieks restaurant Mythos de poortwachter van de Veldstraat. Het restaurant brengt mensen samen rond traditionele Griekse gerechten. Hijfte was zowat de laatste plek waarvan je dacht dat zoiets er wortel zou schieten. De zaak werd opgericht door een familie met Griekse roots en bracht een stukje mediterrane cultuur naar het dorp. Het restaurant groeide uit tot een vaste waarde. Mocht het de deuren sluiten, dan bleven velen niet alleen op hun honger zitten, maar werden ze culinaire weeskinderen. Wanneer de wind uit een bepaalde hoek komt, drijven de keukengeuren van beide restaurants richting het recht tegenovergelegen pleintje, waar Reynaert de vos het beste van beide werelden opsnuift.
Café Center, in de volksmond nog vaak “bij Edith” genoemd – een warm menselijke cafébazin die het café jarenlang mee kleur gaf – speelt een belangrijke rol in het sociale leven van Hijfte. Het café heeft een terras waarop je bij het minste streepje zonlicht passanten van de straat lokt. Daarbovenop heb je de stamgasten die elkaar al jaren kennen, maar ook passies delen. En daarvoor leent het café met het aansluitende zaaltje zich perfect. Ook hier vliegen de darts in het rond, geurt er wel eens een barbecue en zorgen voorstellingen en activiteiten steevast voor gegons. Laat dit nu net de definitie zijn van een volkscafé.
Parochiezaal Hermeline nemen we meteen maar mee, want ook hier snuif je regelmatig lekkers en bonkt het plezier. Van communiefeesten en fuiven tot tentoonstellingen en evenementen: hier komen mensen samen. Met ruimte voor 250 personen is dit een locatie die niet te negeren valt. Eigendom van REYNAERT vzw werd het zaaltje doorheen de jaren met veel lokaal enthousiasme opgeknapt en gemoderniseerd.
Het vroegere restaurant ’d Oude Pastorie vervelde tot restaurant Melt en daarmee mikken ze op een publiek dat openstaat voor nieuwe smaken binnen een eigentijdse setting. Het illustreert hoe zelfs een klein dorp niet ontsnapt aan culinaire evoluties. Michelin, dat net zoals de drie koningen de ster volgde, bleef boven dit stukje Hijfte stilstaan. De zaak is zowat een bedevaartsoord voor fijnproevers gebleven. Het aantal geparkeerde wagens in de buurt bevestigt dat alleen maar.
Onze route brengt ons naar de Doornzelestraat, waar de Proefbrouwerij de ziel van de Belgische biercultuur weerspiegelt. Hier vormen experiment en vakmanschap de kern, met een voortdurende zoektocht naar nieuwe smaken en stijlen. Wat begon als een passie-project voor ambachtelijk bier groeide uit tot een plek die letterlijk schuimt van energie. De brouwerij past perfect binnen de moderne beweging van kleine, onafhankelijke brouwers die resoluut kiezen voor kwaliteit boven massaproductie.
Stapvoets deden we een rondje Bourgondisch “windowshopping” in het kleine Hijfte. We loerden naar binnen, snoven en lijmden beelden aan elkaar. Alleen het proeven van spijs en drank ontbrak – maar dan hadden we onze wandeling wellicht niet tot het einde volgehouden.
Tijd voor een herkansing.
