IN TRIO: Lo-Art zet kunst en herinnering aan Machteld Moijson en Freddy Taghon in de etalage

Kunstenaarscollectief Lo-Art zet vanaf 1 november Machteld Moijson en Freddy Taghon – maar ook zichzelf – dan wel tijdelijk in de etalage, maar niet in de uitverkoop. De expo, aan de ramen van de voormalige bio-winkel ’t Lang Leven, blijft tot na de Kersmarkt.

Een triootje doen in hartje Lochristi
Een mini-expo achter het glas van de voormalige biowinkel ’t Lang Leven. Een grotere metafoor voor de keuze van locatie én naam bestaat er wellicht niet. Gesitueerd in het hart van Lochristi en bovendien gevrijwaard van drempelvrees. Negeren kan amper.

Ook al waren Machteld Moijson en Freddy Taghon geen lang leven in ons midden gegund, er zijn van die mensen die aan ons blijven kleven – al dan niet With a Little Help from Their Friends.

Trees De Brabander liet zich inspireren door een Haiku van Machteld.

Wat het werk van Machteld en Freddy met elkaar verbindt – en uiteraard ook met Lo-Art – is dat ze zich moeiteloos bewogen tussen verschillende kunstvormen en daarbij, ieder op hun eigen manier, hun sporen nalieten in het Lootse culturele landschap. Beiden lieten zich inspireren door hun medemens. Ze deelden voor een stuk hetzelfde parcours. Een reden voor Lo-Art om met enkele van hun nagelaten werken aan de slag te gaan en zich artistiek te laten inspireren.


Feestelijke opening met poëzie en herinneringen
De tentoonstelling werd deze voormiddag officieel geopend met een receptie in zaal De Blomme. Een zestigtal genodigden, onder wie de kinderen van Freddy Taghon en de dochter van Machteld Moijson, verzamelden er voor een gezellig samenzijn met (viool-)muziek van Peter D’Haeyer.

Roger Praet, voorzitter van Lo-Art, heette de aanwezigen welkom en lichtte kort het opzet van de expositie en de artistieke betekenis van Machteld en Freddy toe. Vervolgens kreeg Jean Wattenberge, een van de zeven oprichters van de Haiku-vrienden, het woord. Hij las enkele werken van Freddy en Machteld voor en verving daarmee Lena Van Beneden, die wegens familiale omstandigheden niet aanwezig kon zijn.

Zij stond in voor de zorg van haar vader Leopold, met zijn 103 lentes de oudste haikuschrijver van het land. Ook Luc Segers nam de aanwezigen mee naar het verleden. Hij blikte terug op Serrekunst, een initiatief dat in 1987 ontstond uit de ideeën van enkele gepassioneerde ‘kunstenaars met een hoek af’, onder wie Freddy Taghon.

Dankzij Rudy Tollenaere kreeg het project destijds ruime aandacht in De Gentenaar. De tentoonstelling inspireerde Freddy Taghon bovendien tot het schrijven van de bundel “Tussen gras en glas”. Luc Segers bracht tijdens de opening een drietal werken uit deze bundel tot leven. Tot slot nodigde Roger Praet de genodigden uit om samen het glas te heffen op ‘Het leven en ’t Lang Leven’.

The man in black

Freddy Taghon († 2007) was ooit, toen de dieren en de mensen van Lochristi nog gewillig met elkaar spraken, betrokken bij het legendarische Serrekunst-gebeuren. Wie erbij was, als deelnemer of bezoeker, spreekt er vandaag nog over. Serrekunst was een artistieke vrijplaats waaruit later Lo-Art is gegroeid. Of beter: waarvan Lo-Art de erfgenaam is.

Freddy was schilder, tekenaar, dichter én haikuschrijver. Al in de jaren zestig vond hij zijn weg naar de beeldende kunst en de poëzie. Tijdens zijn opleiding plastische kunsten in Gent kreeg hij onder meer les van Octave Landuyt. Zijn kunst bracht hem naar alle windstreken, maar ook onder onze eigenste kerktoren werd Freddy graag gezien en gehoord. Hij werkte jarenlang in de bijzondere jeugdzorg, waarvan meer dan twintig jaar met adolescenten. Misschien is het geen toeval dat de mens, met al zijn kwetsbaarheid en mogelijkheden, ook in zijn werk zo nadrukkelijk aanwezig bleef. De getormenteerde mens, de diep peinzende medemens: ze liepen als een rode draad door zijn kunst. In zijn haiku’s deelde Freddy zijn liefde voor die kleine, geconcentreerde dichtvorm met anderen. In 1995 stond hij aan de wieg van de Haikuvrienden Lochristi, die tot op de dag van vandaag actief zijn.

Roger Praet (voorzitter Lo-art) met Lara (dochter van Machteld Moijson) en Bart, Katrien en Lieven (kinderen Freddy Taghon)

Belezen en zoveel meer…

Machteld († 2022) was iemand met een grote liefde voor kunst, literatuur en het woord. Ze drukte een belangrijke stempel op Lo-Art, vooral als curator van talrijke tentoonstellingen, waar ze over de kwaliteit waakte. Ze kon soms het vingertje opsteken, zoals een gemotiveerde leerkracht doet die het alleen maar goed met je voorheeft. Maar die consequentheid kwam vooral voort uit betrokkenheid. Omdat kunst volgens haar meer verdiende dan vrijblijvend kijken. En meteen een oproep aan alle voorbijgangers: blijf even, of wat langer, stilstaan voor de etalage. Artistieke windowshopping!

Vicky Roels haalde inspiratie uit een portret

Poëzie, haiku, literatuur, maar zeker ook het schilderen maakten deel uit van haar leven. Als actief lid van de Haikuvrienden Lochristi droeg ze de liefde voor het woord verder uit. Met haar rake pen kon Machteld zich bijzonder sterk uitspreken over wat haar nauw aan het hart lag. De nood aan een volwaardige tentoonstellingsruimte in Lochristi bijvoorbeeld. Maar ook over het gemeentelijk patrimonium dat verdween, of waarvan ze vond dat er verkeerd mee werd omgegaan. Het klinkt beslist ironisch te weten dat werk van haar nu te kijk staat in een zoveelste pand dat wellicht de sloop wacht. De kringloop der dingen.

Maak de optelsom, Machteld, Freddy en Lo-Art, en je krijgt: IN TRIO.

Bij daglicht te bewonderen in de etalage van de voormalige biowinkel ’t Lang Leven, op de hoek van de Dekenijstraat in Lochristi.

Fotoreeks Opening + Expo

Klikken op een afbeelding en verder navigeren met de pijltjes

Scroll naar boven