Met een draaiend rood-wit uithangbord als traditioneel kapperssymbool heeft het wat weg van een lunapark, daar op de Smishoek in Wachtebeke.
Maar het belette me niet om binnen te stappen en in de kappersstoel plaats te nemen. Tien minuten later was ik mijn teveel aan haar kwijt en vooral: ik was geen fortuin armer. Barbershops en barbieren zoals deze duiken steeds vaker op in het straatbeeld. Er is blijkbaar een lucratieve markt voor – of ze creëren er zelf één, dat is de vraag. Ook langs de Lootse grote baan, maar evengoed in het landelijke Eksaarde, kom je bebaarde logo’s tegen die mannen uitnodigen voor een knip- of scheerbeurt. Gezeten in de kappersstoel en starend naar mijn eigen spiegelbeeld vroeg ik me af waar al die moeders, echtgenotes of lieven zich laten knippen. Traditionele kapsalons voor vrouwen – coiffeuses – vind je op zowat ieder kruispunt en zelfs in doodlopende straten. Maar het zijn vooral de baarden die tegenwoordig in het oog springen. Althans, in mijn oog!
