Benjamin schreef als chef cultuur, showbizz en media bij Het Nieuwsblad al heel wat samen over tal van artiesten uit binnen- en buitenland. En nu is er “Will Tura, keizer van het Vlaamse lied”.
Hoe ben je bij Uitgeverij Pelckmans terechtgekomen?
“Ze contacteerden me zelf. Of ik het zou zien zitten om een carrièreoverzicht van Will Tura ineen te boksen, wilden ze weten. Dat was net voor hij besliste dat hij zou stoppen met optreden. Ik hoefde daar niet lang over na te denken, ook al werk ik voltijds voor de krant Het Nieuwsblad en betekende dat extra weekend- en avondwerk.”
Hoe begon je hieraan, alles is toch al eens geschreven over deze artiest?
“Ik ging daarvoor aan de slag met het archief van Jean Kluger, die jarenlang zijn uitgever en producer was. Zijn NV hield alles minutieus bij: van de eerste krantenknipsels in de jaren ’50, over schema’s van tournees en setlists tot het menu van zijn trouwfeest en technische fiches van grote projecten als ‘Tura in symfonie’. Dozen en dozen vol, waar ik met een kammetje doorging. Het was van bij de start ook de bedoeling om veel gewicht op foto’s en beeld te leggen. Op die manier krijg je een boek dat zich onderscheidt van wat eerder verscheen.”
Ben je zelf fan van Will Tura?
“Ik had niet bij eender welke artiest toegezegd, maar Tura is buiten categorie. Ik was sowieso al fan van zijn werk en heb hem in menig Spotify-lijstje staan, maar voor dit project ging ik nog eens door alles wat hij opnam. Dat is best wat: hij heeft, los van liveplaten en verzamelaars, liefst vijftig studioalbums. Daaruit blijkt niet alleen wat voor een sterke componist hij is, maar ook hoe hij zichzelf voortdurend bleef uitdagen en vernieuwen. Hij experimenteerde met de meest uiteenlopende genres, zoals reggae (‘In m’n caravan’), klanken uit het Midden-Oosten (‘Yasmina’) en electro (‘De computer’). Maar ondanks die veelheid is mijn favoriete song gebleven: ‘Vlaanderen mijn land’.”
Veranderde dit schrijven je beeld over de keizer van het Vlaamse lied?
“Zijn carrière heeft hij, los van zijn talent, te danken aan zijn onwrikbare discipline: veel repeteren en niets aan het toeval overlaten, elke dag sporten, niet te veel drinken, benaderbaar zijn voor de fans – hij organiseerde zelfs lang fandagen bij hem thuis. Hij is een perfectionist die kon ontploffen bij een valse noot, maar een kwartiertje later alweer gesust was. Met als rode draad ook zijn liefde voor snelle wagens, en zijn zware voet. Hij bleef altijd doorgaan, ook al moest hij onderweg veel familie afgeven, en hij was erg geëngageerd: hij was erbij op de Witte Mars en hij trad op tijdens het grootse 0110-muziekfestival voor verdraagzaamheid in 2006.”
Het boek doet het goed?
“Inderdaad, dat lijkt aan te slaan: in de week van verschijnen kwam het meteen de top 10 van Standaard Boekhandel binnen.”
Win een exemplaar!
Graag eentje onder de kerstboom? We hebben een exemplaar te geef voor wie ons het antwoord weet op de vraag wie jarenlang de uitgever en producer van Will Tura was? Stuur uw antwoord, uiterlijk op 8 december, per mail naar info@loactueel.be.