Erline Van Hijfte is in Lochristi vooral bekend door haar prachtige kraakheldere stem waarmee ze Nederlandstalige nummers brengt. Het afgelopen decennium kon u haar op diverse Lootse evenementen bewonderen. De oplettende toeschouwer heeft echter opgemerkt dat Erline gedurende een tweetal jaar van het toneel verdween. In februari konden we haar na een donkere periode opnieuw aanschouwen op Wintervonken in Sfeervelde. Ze gaf er een adembenemend mooi concert in een huiselijke setting.
Ik had het genoegen om in dialoog te mogen treden met Erline. Dat was met stip één van de boeiendste conversaties die ik de afgelopen jaren voerde. Zo een gesprek dat een tijdje aan je blijft kleven, zo één dat wat moet bezinken, zo één dat misschien zelfs een blijvende impact heeft.
Buitenbeentje
Erline beseft reeds heel lang dat ze een buitenbeentje is en dat ze het moeilijk heeft om te functioneren binnen alle verwachtingen die de maatschappij oplegt. Als kind haalde ze knappe punten en leek iedereen ervan overtuigd dat er voor haar een mooie schoolcarrière was weggelegd. Niets bleek minder waar. In de middelbare school viel Erline vaak in slaap tijdens de les omdat de prikkels die een schooldag met zich meebrachten haar volledig uitputten en nachtrust niet voldoende bleek om daarvan te recupereren. Tijdens de speeltijd had ze vooral nood aan rust. Aangezien ze die niet kon vinden op de speelplaats bleef ze treuzelen in de gangen. Dat dit telkens opnieuw gepaard ging met de stress van het betrapt worden, nam ze er noodgedwongen bij.
Erline doet hard haar best om zich aan te passen aan het verwachtingspatroon van haar schoolomgeving en later haar werkomgeving maar omdat dit voor haar zo uitputtend werkt, ontwikkelt ze chronische pijnen en vermoeidheid.
Gesloopt
In 2021 wordt ze opgenomen in het ziekenhuis op de psychiatrische afdeling, nadat alle opgebouwde stress haar mentaal en lichamelijk volledig heeft gesloopt. Aanvankelijk brengt dit niet de verhoopte hulp. Erline voelt dat er iets over het hoofd wordt gezien en vraagt daarom verdere onderzoeken Uiteindelijk blijkt dat Erline ASS (autismespectrumstoornis) heeft. Door deze diagnose vallen veel puzzelstukken op hun plaats. Dit is een eerste stap om zichzelf beter te leren begrijpen en om wat redelijkheid te krijgen van de maatschappij.
Erline ondervond immers reeds jàren aan de levende lijve dat onze maatschappij bijzonder moeilijk om kan met verschillen. Kinderen en volwassenen worden in een soort keurslijf geduwd zodat iedereen zou beantwoorden aan dezelfde verwachtingen. Iedereen is echter verschillend en wat voor de een werkt, werkt voor een ander helemaal niet. Zolang we onszelf niet ten volle kunnen zijn, zijn labels nodig om een andere aanpak te verantwoorden, aldus Erline.
Ze roept scholen dan ook warm op, om hier oog voor te hebben en kinderen te laten zijn wie ze zijn. Elk kind heeft immers talenten. Men kan zoveel kracht uit kinderen en jongeren putten wanneer ze aangespoord worden door hun opvoeders om deze talenten ten volle te benutten. De maatschappelijke “norm” zou ondergeschikt moeten zijn hieraan.
Stilte, de beste raadgever
Na een periode met ups en downs is Erline begin 2023 helemaal overprikkeld en daarom was zich terugtrekken in een studio, weg van haar gezin, een onvermijdelijke beslissing. Uiteindelijk verblijft ze er 9 maanden in quasi absolute stilte. Ze omschrijft dit als een heel zware periode, maar waarin haar leven veranderde. Behalve dat de stilte confronterend was, bleek hij de allerbeste raadgever. “Het feit dat ik al een tijdje bezig was met meditatie, heeft mij enorm geholpen om gedurende deze stilte-periode de confrontatie met mezelf zo diep aan te gaan.”
Haar weg in meditatie werd o.a geïnspireerd door acteur Peter De Graef, die zich hier zelf ook in verdiepte en er ondertussen twee boeken over schreef. Erline vertelt dat je je door mediteren bewuster wordt. Het verandert je als mens en je kijkt anders tegen het leven aan. Ze vindt het een absolute aanrader voor iedereen en is ervan overtuigd dat het een dagelijkse gewoonte zou moeten zijn. De wereld zou er mooier uitzien mocht iedereen mediteren.
Voor Erline was het haar redding. Erline ervaarde dat de grootste hulp niet buiten zichzelf ligt maar in zichzelf zit. Jarenlang dacht ze “Help mij dan toch”. Ze hoopte dat iemand haar pad zou kruisen, die haar kon helpen. Dit zorgde ervoor dat ze heel lang in een soort overlevingsmodus leefde. Door in stilte te leren zitten, te luisteren en bewust te ademen,… leerde ze zichzelf helpen. Mede hierdoor kan ze langzaam maar zeker evolueren van overleven naar leven.
Muziek met hart en ziel
Begin dit jaar stond Erline weer voldoende in haar kracht om haar muzikaal talent opnieuw te delen met de Lootse toeschouwer. Je voelt met elke vezel van je lijf dat Erline haar hart en ziel stopt in haar performance. Erline zingt het liefst op uitvaartplechtigheden zegt ze zelf. Deze serene omgeving ligt haar goed en ze houdt ervan om van betekenis te kunnen zijn bij een afscheidsmoment. Wie graag een persoonlijk afscheid wil van een dierbare is bij Erline absoluut aan het juiste adres.
Erline mag trots zijn op het parcours dat ze aflegde met zichzelf. Het was tot nu toe een hobbelige weg maar het getuigt ook van een ongelooflijke kracht. En dat straalt ze helemaal uit in haar muziek.