In de Koning Albertlaan in Lochristi bevindt zich sinds 2012 de medische hulpverleningsdienst 112, destijds gesticht door Dominiek D’haene. Een team van 60 vrijwilligers/medewerkers bemant de dienst 24/24 uur en doet 3.500 interventies per jaar.
Nathan De Vrieze stuurt de dagelijkse werking van de dienst en cardioloog dokter Jan Nimmegeers is er korpsarts. Zowel hulpverleners-ambulanciers als technische en administratieve krachten zorgen ervoor dat de werking permanent en vlekkeloos verloopt.
Vooral Lochristi en deelgemeenten
Met twee ziekenwagens in Lochristi worden er ongeveer 3.500 interventies per jaar gedaan, wat neerkomt op een gemiddelde van bijna 10 per 24u. Het grootste deel van de oproepen komt uit Lochristi en haar deelgemeenten. Een kleiner aantal komt uit de omliggende gemeenten Oostakker, Sint-Amandsberg en Lokeren.
Wachtebeke
Wachtebeke heeft geen eigen Dienst 112. Daar staat op dit moment een ziekenwagen van Brandweerzone Centrum. Er is wel al een samenwerking met de Wachtebeekse brandweer bij rampoefeningen, opleidingen, etc. Wanneer de ziekenwagen van de brandweer in Wachtebeke niet beschikbaar is (bij personeelstekort of een andere interventie), wordt de Wachtebeekse bevolking ook geholpen door één van de ziekenwagens van Dienst 112 Lochristi.
Sterke toename aantal interventies
Nathan De Vrieze licht toe: “De sterke toename van het aantal interventies, dat is eigenlijk de grootste evolutie die we over twaalf jaar vaststellen. Vermits we enkel noodoproepen via 112 beantwoorden kunnen die interventies zeer divers zijn. Verder zien we dat het aantal verkeersongevallen met grote impact is afgenomen, wellicht dankzij de verbeterde veiligheidssystemen op de voertuigen. “
Twee bezorgdheden
De situatie voor de hulpverleners in Lochristi is niet altijd simpel: wegenwerken, frequente evacuaties vanuit appartementen met brandweerassistentie, een constant verkeersinfarct …. Voor Nathan zijn dat de praktische problemen die kunnen opgelost worden. Daarnaast heeft hij evenwel twee grote bezorgdheden:
“Eerst en vooral is er het is het financiële plaatje. In Lochristi is ons bestaan voor een groot deel te danken aan de steun vanwege het gemeentebestuur Door de huisvesting van onze dienst in de Koning-Albertlaan hebben we op dat vlak toch echt wel ademruimte gekregen. Mocht die hulp er niet zijn, dan zou ons voortbestaan echt moeilijk worden.
De tweede grote bezorgdheid is de blijvende agressie naar hulpverleners. Ook wij zien dat – ondanks heel veel inspanningen onder de vorm van opleiding van onze medewerkers en begeleiding in geval van incidenten – onze teams toch meermaals per jaar het slachtoffer zijn van agressie-incidenten met zowel fysieke als mentale schade. Daardoor verliezen we mensen die toch beslissen om hun professionele leven een andere invulling te geven.”
Welzijn van medewerkers op de eerste plaats
“Binnen de organisatie staan onze medewerkers centraal. We willen hen vooral goed omkaderen, zorgen dat ze hun job veilig kunnen uitvoeren en dat ze kwalitatieve hulp kunnen bieden op álle tussenkomsten. Daarom investeren we heel veel in onze voertuigen. Beide ziekenwagens worden 24u/24u bemand door twee hulpverleners-ambulanciers. Alle hulpverleners krijgen dezelfde opleiding tot hulpverlener-ambulancier via de provinciale school. De wagens zijn uitgerust met de modernste apparatuur en voorzien van zaken zoals reddingsvesten, steekwerende vesten en ergonomische zetels voor onze medewerkers. We kunnen ook beschikken over reservevoertuigen zodat we in geval van een technische panne of een lekke band nooit onze permanentie naar de burger moeten onderbreken.”
Dienst 112: Een hecht team
“We vormen inderdaad een hecht team Dat komt onder andere omdat we het geluk hebben dat we onze groep bij elkaar kunnen houden en we relatief weinig te maken hebben met verloop onder medewerkers. Dit is ongetwijfeld te danken aan de goede sfeer binnen onze organisatie. Daarnaast is het van groot belang dat ik als dagelijks bestuurder nauw betrokken blijf. Dat doe ik door meerdere keren per maand zelf mee te rijden en mijn bestuursfunctie te combineren met mijn werk als verpleegkundige op de spoedgevallendienst. Op die manier blijf ik op de hoogte van wat er speelt, welke ontwikkelingen er zijn en met welke uitdagingen onze medewerkers te maken hebben. Mijn beleid is gebaseerd op deze ervaringen en richt zich sterk op het waarborgen van de veiligheid van mijn team. Als er dan toch iets mocht gebeuren, dan bieden we een uitgebreid vangnet met preventieadviseurs, vertrouwenspersonen en andere ondersteunende middelen.”
Foto’s © Bennie Vanderpiete