Voor de drieënveertigste keer al organiseren ze een kunsttentoonstelling met focus op lokale kunstenaars. Artistiek een kleurrijk palet dat de bezoeker verleidt om er even – of wat langer – bij stil te staan.
“Voluit heet het Centrale voor Socialistisch Cultuurbeleid, maar we staan open voor iedereen, los van overtuiging, zuil of leeftijd,” vertelt voorzitter André Chalmet. Meteen geeft hij die boodschap ook mee richting alle deelgemeenten van Lochristi. Nochtans was het een meer dan goedgevulde zaal daar in het Cultuurhuis Safarken, waar vrijdagavond volksvertegenwoordiger en “jonge belofte” Oskar Seuntjens het openingswoord voor zijn rekening nam.
“Het is de eerste keer dat ik in Wachtebeke – Wabeke – kom. Zelf ben ik ook een cultuurliefhebber, en meer specifiek van toneel. Zo zag ik recent nog de voorstelling “Sire, geef me vijftig dagen” – ludiek theater in het parlement! De wereld is vandaag een onzekere plek geworden, waarbij verbondenheid vaak zoek is. Laat ons daarom het universele omarmen, en dat is cultuur.”
Mooi gezelschap
Ooit bescheiden gestart met een drietal kunstenaars in het inmiddels gesloten café Rozenhof, hartje Wachtebeke, toont CSC 9185 de bezoeker een doorsnede van waar lokale kunstenaars vandaag mee bezig zijn. Passie is de rode draad die de wanden van de cultuurtempel aankleedt. We focusten ons op enkele deelnemers.
Elisabeth Langerak, een gepensioneerde verpleegkundige die zes jaar tekenacademie volgde, heeft al een vijventwintigtal olieverfschilderijen op haar naam staan waarmee ze talrijke keren tentoonstelde. Deze keer toont ze ons vogels, gespot in kleine werkjes.
Karine Criel volgt al vijftien jaar les en vertaalt haar impressies in olieverfschilderijen. De natuur geniet haar voorkeur, waarbij ze inspiratie opdoet tijdens wandel- en fietstochten. Maar ook portretten en kleine dieren weet ze op het doek te zetten.
Isaura Chalmet creëert figuratieve en abstracte kunstwerken in haar atelier in Wachtebeke. Naast schilderen met acryl op canvas zoekt ze naar de technische mogelijkheden van metaal, ijzer, acrylaten, epoxy en andere diverse materialen. “Twintig jaar geleden had ik nooit gedacht dat dit mijn bijberoep zou worden. Maar bovenal hou ik van het persoonlijke contact met mensen, én van dat bijzondere gevoel wanneer iemand zegt mijn werk mooi te vinden.”
Zelzatenaar Eric Tack werkt naar foto’s die hij met acrylverf in een nieuwe jas steekt.
Bij Angelique Moorhem blijft de verwondering groot over hoe je uit iets eenvoudigs als klei iets moois kan maken. Bezig zijn met keramiek doet haar alles even vergeten.
De uit Brugge afkomstige Lucien Pardo kreeg pas het artistieke te pakken op zijn vijfenvijftigste: “Ik had niet echt een hobby, en een vriend suggereerde me het eens te proberen.”
Het werk van David Minnebo vraagt om even langer bij halt te houden: fotografie met diepgang. Met de reeks “Stille Bewoners” toont hij wat door mensen werd verlaten. Muren die nog fluisteren, trappen die zich elke stap herinneren. “Waar de mens vertrok, sluipt het leven terug – vreemd, zacht en onopgemerkt.”
Frank De Muynck is een bekend gezicht in Lochristi, maar met zijn eerste deelname aan een expo zien we meteen de artiest achter de baard. Het was zijn enthousiaste echtgenote die met ‘kom ne keer naar buiten met uw foto’s!’ hem een duwtje gaf.
Kleinzoon Guust Stevelinck, wiens werk hier mooi bij aansluit, toont drie foto’s die deel uitmaakten van zijn eindwerk. Het verhaal achter het beeld vertelt over zijn beste vriend die worstelde met een zware verslaving.
Dat CSC 9185 meer is dan een organisator van tentoonstellingen tonen ze ook met een uitgebreid fotografisch verslag van hun activiteiten van het afgelopen jaar – van reizen tot lezingen en gezellig samenzijn.
De tentoonstelling is te bezoeken van 8 tot 21 november in Cultuurhuis Safarken, Dr. J. Persynplein 6, 9185 Wachtebeke.
Fotoreeks
(klikken op afbeelding voor een grotere weergave)
Foto’s © Bennie Vanderpiete & Evarist Ganzelever