Lodejardin nam een geslaagde start. De zomerbar achter de kerk was gisterenavond “the place to be” voor liefhebbers van de betere muziek of voor wie eens gezellig wou bijpraten met vrienden.
Lodejardin liep gisterenavond gezellig vol. En – ere wie ere toekomt – de jeugd van JH Lodejo had gezorgd voor een sfeervolle setting. Met Chris Corn op de affiche was het geen verrassing dat heel wat trouwe fans, vooral veertigplussers, hun weg vonden naar de zomerbar van JH Lodejo. De vele picknicktafels en strandstoelen van Almdudler bleken niet voldoende voor de circa 150 bezoekers, waardoor er zelfs extra stoelen uit de nabijgelegen zaal De Blomme moesten worden gehaald. Jammer dat er niet meer jeugd kwam opdagen maar hopelijk zakken zij de komende dagen nog af naar de popupbar van hun jeugdhuis.
Christophe moest zijn optreden beperken tot een uurtje, maar wist dat optimaal te vullen. Hij opende met het minder bekende, maar prachtige “Hopeless Wanderer” van Mumford & Sons. Verder bracht hij onder meer een geslaagde versie van “Creep” van Radiohead, en moedigde het publiek meermaals aan om mee te zingen, zoals bij “Four to the Floor” van Starsailor. “Mijn moeder is hier, ze is 83 en zingt ook mee,” grapte hij.
Ook Ed Sheeran passeerde de revue met “I’m a Mess” – toepasselijk, aangezien Sheeran zelf recent twee keer in Antwerpen optrad. Een uur vloog voorbij en afsluiten deed Chris Corn, na een 14-tal nummers, met de publieksfavoriet “Little Lion Man” van Mumford & Sons. Een geslaagd zomeroptreden, muzikaal én sfeervol.
Na Chris Corn was het de beurt aan Steel Rigg. De Gentse band serveerde kwaliteitsvolle rock met een uniek saxgeluid. Eigen nummers werden afgewisseld met goede covers zoals ’74-’75 van The Connels. Een aangename ontdekking.
Lodejardin 2025 nam alvast een geslaagde start.
Fotoreeks
(klikken op de foto voor een grotere weergave)
