In Overslag, waar Lochristi tegen Nederland aanschurkt, ligt een afspanning die veel meer is dan zomaar een café.
Café D’n Overslagh, uitgebaat door Sheila, Benny en hun zoon Tristan (die regelmatig bijspringt), groeide in korte tijd uit tot een gezellige ontmoetingsplek voor jong en oud, voor fietsers, wandelaars en vaste klanten van ver en dichtbij. Twee jaar geleden namen Sheila en Benny de zaak over, toen die nog “’t Hoeksen” heette en als bruin café door het leven ging.
Intussen zijn ze eigenaar en gaven ze het pand een volledige make-over: een houten gevel, een vernieuwde toog, nieuwe frigo’s en een verzorgd terras maken nu deel uit van het frisse totaalplaatje. De naam “D’n Overslagh” pikten ze op tijdens een herdenkingsmoment net over de grens. De oude spelling sprak hen meteen aan. Hun bedoeling? Iets nieuws opbouwen, mét respect voor het verleden.
“We wilden een andere richting uit, maar zonder de ziel van het café te verliezen,”vertelt Benny. Die ziel leeft in de sfeer – en die wordt onder meer bepaald door vaste kaartspelers, darttoernooien, de liggende wip (een traditionele boogschieting tijdens de kermis), en een trouwe biljartgroep die al twintig jaar elke donderdag samenkomt. “Het is hier nooit stil. Elk weekend is anders,”vult Sheila aan. “We ontvangen een heel divers publiek, maar ook veel oude bekenden. Zelfs Nederlanders van net over de grens – letterlijk de overkant van de straat – komen terug omdat ze het café nog van vroeger kennen.” Dat het café écht leeft, blijkt ook uit de betrokkenheid bij de buurt. Samen met het wijkplatform en het feestcomité Overslag organiseren ze bijvoorbeeld een populaire Halloween-tocht die tot 500 deelnemers aantrekt.
Tristan en de toekomst
“We werken keihard. Het gaat ons niet alleen om geld, maar ook om plezier en verbondenheid” zegt Benny. “We hopen dat Tristan de zaak ooit kan overnemen, als de steeds strengere regels van de overheid dat tenminste nog toelaten. Denk maar aan het rookverbod op terrassen.” Zoon Tristan springt vaak in waar nodig. Het leven voor jongeren in Overslag is niet altijd zo evident: “Je moet al naar Moerbeke of Wachtebeke om een bus naar Gent te nemen. En als je hier een lief hebt en het gaat uit… dan kan je nergens heen vluchten,” lacht hij. “Maar er is wel veel verbondenheid onder de jongeren. Iedereen kent elkaar. En dat heeft z’n charme.”
Geen Messe meer op het vernieuwde kerkplein
Het vernieuwde kerkplein is volgens Sheila en Benny een echte meerwaarde voor hun zaak: tussen boompjes en struiken is er nu parkeerruimte én een aantrekkelijk kader voor de klanten. Terraszitters krijgen er bovendien een prachtig uitzicht bovenop.
Dat “De Messe”, het initiatief van Brouwerij Broers in de ontwijdde parochiekerk, intussen de deuren sloot, vinden ze jammer. “Het waren geen concurrenten, integendeel. Als er iets te doen was in De Messe, zakten de mensen vaak ook bij ons af. Meer leven rond het plein — daar wordt iedereen beter én vrolijker van!”
“Overslag is Wachtebeke niet, en al zeker Lochristi niet!”
Hoewel Overslag nu officieel tot Lochristi behoort, voelen veel inwoners zich in de eerste plaats deel van een eigen gemeenschap. De recente gemeentefusie wordt dan ook met een zekere terughoudendheid gevolgd. Zo zorgden nieuwe straatnamen voor enig gemor. “We liggen hier afgelegen en komen uit een tijd waarin iedereen elkaar kende. Wist je dat er mensen in Wachtebeke komen wonen die Overslag amper weten liggen?”, klinkt het.
Wij onthouden dat Café D’n Overslagh vooral een warme, gastvrije plek op de grens is en voor een deel het kloppend hart van de gemeenschap vormt.
