De sluier van Allerheiligen en Allerzielen ligt nog over dit weekend. Wie de voorbije dagen de drukte op het kerkhof wou vermijden, gaat misschien vandaag eens langs.
Vrijdag was er – in de kerk van Zaffelare – Reveil 24, een sfeervol herdenkingsmoment met poëzie en muziek. Evarist Ganzelever opende het troostconcert met “In november”. Maar het was vooral met zijn “Brief aan iemand” dat hij de gevoelige snaar raakte.
Brief aan iemand – Evarist Ganzelever
Hoewel ik besef dat de tijd onomkeerbaar is en je verblijfplaats wisselt naargelang mijn gemoedstoestand (je vertrok zonder een adres na te laten), waag ik het toch om je te berichten over enkele dingen.
Zo is buurman Marcel – je weet wel, die van de staakboontjes – het hoekje omgegaan na een slepende ziekte. In het dorp is een nieuwe frituur geopend waar ze ook pikant Mexicaans eten verkopen. Je staat er nooit alleen, vooral na zes uur ’s avonds.
Wat ik je zeker niet wil onthouden, is dat ik grijs ben geworden bij de slapen. En het ziet er niet naar uit dat het daarbij zal blijven. Maar dit is niet de reden waarom ik je schrijf.
Wel omdat ik de zilverkleurige haarspeld, die ik ooit voor een goede prijs op een marktje in Casablanca heb afgedwongen, heb teruggevonden. Had je maar eens gekeken achterin dat derde schuifje van de spiegelkast. Zo grijpbaar dichtbij en toch afwezig.
Nog dit: je hoeft me niet terug te schrijven. Ik hoor het later wel.
(Titelfoto Alvaro Serrano/unsplash © Foto Bennie Vanderpiete)