De playlist van Boze Wolven was gisterenavond niet het enige dat herkenning opriep in de fuifzaal van JC Lodejo; ook een flink deel van het publiek had elkaar al wel eens eerder ontmoet.
En daar zit “Het Novembergevoel” zeker voor iets tussen. Tot 2001 – tien jaar lang – werd er ten huize Rudy Tollenaere en echtgenote Agnes voor het goede doel een mix van muziek, theater, poëzie en kunst op de genodigden losgelaten. Altijd bakje vol en ambiance verzekerd, iets wat ook wijlen Luc De Vos wist te appreciëren. Wie herinnert zich nog de begindagen van Gorky, de band waarmee hij de Vlaamse rockscene nieuw leven inblies? Nummers als “Wacht niet te lang”, “Soms vraagt een mens zich af” en “Lieve Kleine Piranha” groeiden uit tot vaste waarden in onze muziekgeschiedenis – sla er de jaarlijkse muzieklijstjes maar op na.
Gisteren bracht Boze Wolven – vernoemd naar een Gorky-klassieker – de periode 1989-1993 opnieuw tot leven. De band duikt terug in de oorsprong van Gorky en geeft de iconische nummers, met respect voor het origineel maar met een eigen sound, een frisse insteek.
Drummer Geert Bonne, medeoprichter van Gorky en motor van Boze Wolven, herneemt de draad samen met Luce Mudgang, Michel Goessens, Peter Ysabie, Piet Geldhof en Philippe Gunst. Ze keren terug naar de oerkracht van het repetitiekot: rauw, intens en zonder franjes. Wie de vroege Gorky-jaren meemaakte, herkende die energie meteen. Wie het miste, kreeg nu de kans deze parels opnieuw in hun puurste vorm te horen schitteren. Eén ding bevestigde deze avond alvast: “Hij leeft!”, ondanks dat het gisteren exact elf jaar geleden was dat hij is overleden.
De opbrengst van deze avond is ten voordele van 11.11.11.
Lo actueel was met 2 fotografen aanwezig. Bij dit artikel krijgt u de fotoreeks van Sofie De Coninck. Bij een tweede artikel volgen dan de foto’s van Bennie Vanderpiete.
Fotoreeks © Sofie De Coninck
(Klikken op de foto voor een grote weergave)
