Het was niet de rattenvanger van Hamelen die de Zaffelaarse Markt 2.0 binnenwandelde, wel de reuzen Manten en Kalle. Tel er de vendelzwaaiers van KLJ Zaffelare en de Koninklijke Harmonie Lochristi bij op en je hebt een stoet.
De hitte van de afgelopen dagen maakte plaats voor warmte, en die was er volop als je de gezellige sfeer rond de kraampjes opsnoof. Standhouders van allerlei slag en kunde, geposteerd op een kurkdroog grasplein, stonden garant voor het succes van deze tweede editie. Demonstraties van onder andere Ju-Jitsu door Damoï Kwaï, Flik Flak en de lijndansers van Okra brachten beweging in het marktgebeuren.
Vergeten we het gemengd Zaffelaars koor niet. Dikwijls te horen in het oksaal van de kerk, zeg maar achter de rug van de mensen, maar deze keer waren ze frontaal te genieten.
“Wij zijn Zaffelare”, en dat zullen de talloze bezoekers geweten hebben. Twee uur lang zorgde De Roode Geyt voor een gesmaakt aperitiefconcert. De toon was gezet, waarna het de kraampjes en standjes waren die het ritme van de namiddag bepaalden.
Het had iets weg van een kruisbestuiving tussen een markt en een zomerbar. Naast standhouders en initiatiefnemers van workshops die we vorig jaar al konden spotten, dikten een aantal nieuwe enthousiastelingen de markt aan. Zoals Ulla Wolatelier, die de bezoekers met een paar steekjes breien eraan herinnerde dat de zomer niet eeuwig blijft.
De lochting, gelegen achter het WZC, bracht dan weer met een demonstratie ‘lente-ui inleggen’ een vergeten gebruik in herinnering. Wie met de fiets kwam, hoefde evenmin bevreesd te zijn voor een platte band onderweg, indien eerst even halt te hebben gehouden bij de workshop bandenherstel.
Verenigingsleven leeft
Met de aanwezigheid van Landelijke Gilde Zaffelare, Ferm Zaffelare, Chiro, Jeugdhuis “De Beeste”, Okra Zaffelare en Cultuurmakers Lochristi – vergeef ons de onvolledige opsomming – bewees dit evenement nog maar eens dat Zaffelare leeft, zelfs over parochiegrenzen heen.
En laat verbinding en een wij-gevoel nu net het opzet zijn van het gebeuren. Met kinderanimatie, een springkasteel en grime, en een zomerbar aan ’t Vaardeken die generaties wist te verbinden, bleef niemand op zijn honger zitten. Letterlijk zelfs, wanneer je de lekkernijen van Huis Mees en de Syrische specialiteiten van Wafika mee in rekening bracht.
Radio VROB – voorstellen hoeft niet meer, of je bent van een andere planeet – bewees nog maar eens dat het zich als een vis in het water voelt bij dit soort evenementen.
Kunst en kunstig
Met standjes zoals Takketiele Huis, Hilde Van Puyenbroeck en Hilde De Cleene laveerde je tussen pottendraaien en de wereld van keramiek. Maar ook aaibaarheid was er volop, zoals Linda De Keukeleire toonde met haar amigurumiknuffels en gepersonaliseerde decoraties. Het eigenzinnige kunstenaarscollectief Lo-art had zich dan weer helemaal op het thema rat geworpen.
Niet te negeren was de reuzenrat van Hans Van Hilst, een kanjer van een skelet, gemaakt van papier-maché, die in de schaduw van het paviljoentje vorm kreeg. De KLJ liet zich eveneens van haar beestige kant zien met een rat, vervaardigd uit strobalen. Kranige André De Pauw (92) domineerde dan weer het podium met zijn stem en bracht onder meer de liedjes Rosalie en Hutje op de heide ten berde. Het publiek kon dit smaken.
Rattenprijs en -worp
Wekenlang werd gezocht naar de verborgen stenen rat. De beslissende tip kwam afgelopen zaterdag om 8 uur. Wie de finale code kraakte, won. Corentin Gysels (27 – zie titelfoto) uit de Berkenstraat had amper vijf minuten nodig om samen met zijn vriendin de kleuren en coördinaten te ontcijferen. De rat met tracker moest hij terugbezorgen, maar daar stond een mand met bons ter waarde van 300 euro tegenover. Nog hoger ging het bij de rattenworp. Vanop een hoogtewerker, die boven het plein uittorende, werden zakjes met snoep over de menigte uitgestrooid. Lekkers voor iedereen, maar tegelijk ook kans op een mooie prijs. Zelfs een ballonvaart zat ertussen.
Volgend jaar weer?
Als het van de organisatoren afhangt, zeker. Volgens medeorganisator Bart Strybol was deze editie er eentje om in te kaderen. Een grote opkomst, waarbij vooral het zomerbargevoel de bezoekers ter plaatse hield. Wie zou daar als organisator niet voor tekenen?
Ook bij de standhouders hoorden we overwegend positieve geluiden. Waar bezoekers zich vorig jaar, bij de eerste editie, meestal beperkten tot nieuwsgierige blikken, werd er nu langer halt gehouden en was er meer aandacht voor wat er te beleven viel. En laat dat gegeven nu meteen ook een wissel zijn voor de volgende editie: verbinden over de grenzen van leeftijden en interessesferen heen.
Fotoreeks – © Annick Gentier
Klikken op een foto en dan verder navigeren met de pijltjes
