Tijdens het voorbije weekend stond Vlaanderen en Brussel opnieuw volledig in het teken van Atelier in Beeld, het grootschalige open atelierweekend voor beeldend kunstenaars. Meer dan 2.000 kunstenaars openden hun deuren voor het publiek. Ook in Lochristi was er veel moois te ontdekken.
Bezoekers kregen een unieke kans om niet alleen kunstwerken te bewonderen, maar zagen ook de locaties waar al dat creatiefs gemaakt wordt. Het persoonlijke contact met de kunstenaars zorgde bovendien voor boeiende gesprekken. In Lochristi kozen de sportievelingen voor de tweewieler en hadden de keuze tussen 2 fietsroutes die hen tot bij de kunstenaars brachten. Lo actueel deed een zestal ateliers aan.
Fazantenhof: Een feestelijke opening en veelzijdig talent
Fietsroute 1 begon op feestelijke wijze in het Fazantenhof, waar bezoekers werden verwelkomd door een kleurrijke ballonnenboog. In de zaal Tiecelijn waren de cursisten van KunstAteljee volop bezig met hun creatieve werk. “Het atelier vindt wekelijks plaats op dinsdag- en donderdagnamiddag,” legt Marie-Paule Mullie uit. “In totaal zijn er zeventien cursisten, waarvan er veertien verspreid over beide dagen deelnemen aan het ‘Atelier in Beeld’,” voegt de lesgeefster eraan toe.
De tentoongestelde werken waren bijzonder gevarieerd, variërend van schilderijen in acryl en olieverf tot pasteltekeningen, houtskoolschetsen en pentekeningen. Deze diversiteit bood de bezoekers een prachtig overzicht van de uiteenlopende technieken en stijlen die binnen het atelier beoefend worden.
Rita Vermeulen – Kunst met een boodschap
In Beervelde presenteerde Rita Vermeulen een geheel andere benadering van kunst. Geen schilderijen of tekeningen, maar beeldende werken met een sterke maatschappelijke boodschap. Bij binnenkomst trok meteen een tweedelig kunstwerk de aandacht, dat refereert aan de boekenverbranding van 1933 en een hedendaagse interpretatie daarvan, verwijzend naar 2024.
“De situatie sinds 2024 vertoont opvallende overeenkomsten,” legt Rita uit. “Vandaag worden boeken figuurlijk achter slot en grendel geplaatst. Denk bijvoorbeeld aan het kinderboek Freckleface Strawberry van Julianne Moore, dat het verhaal vertelt van een zevenjarig meisje dat niet van haar sproetjes houdt. Dit boek staat in de VS op een lijst van boeken die mogelijk uit de bibliotheken moeten verdwijnen, omdat, op verzoek van president Trump, er een onderzoek wordt ingesteld naar boeken die verband houden met genderideologie.”
“Mijn kunst bevat ofwel een emotie, of het is een aanklacht tegen maatschappelijke ontwikkelingen. Dit heeft al geleid tot pittige discussies, zoals onlangs met een groep leerlingen van de Academie van Blankenberge.” Hoewel Rita oorspronkelijk voornamelijk met klei werkte, experimenteert ze nu ook met andere materialen. Momenteel is ze bezig met een beeld over de opwarming van de aarde, dat ze binnenkort zal afwerken met epoxy.
Marc Noel – Tussen lens en penseel
Voor Marc Noel van Atelier Colico was zijn deelname aan Atelier in Beeld een eerste kennismaking met dit evenement. Hoewel hij al jarenlang fotografeert, ontdekte de schilderkunst pas later de weg naar zijn atelier, toen zijn zoon de opleiding tot kunstschilder begon. “Of ik kies voor fotografie of schilderen, hangt af van mijn stemming en de omgeving,” vertelt hij. “Schilderen doe ik meestal thuis in mijn atelier, maar buiten spelen andere elementen zoals licht en natuur een grote rol,” voegt Marc eraan toe.
Tijdens Atelier in Beeld toonde Marc onder andere een serie schilderijen, geïnspireerd door gebeurtenissen die hem persoonlijk hadden geraakt. “Het eerste werk is een herinterpretatie van De valsspeler van Caravaggio,” legt Marc uit. “Toen Trump tegen Zelensky zei dat hij de ‘juiste kaarten’ niet had, terwijl die man er niets aan kan doen dat zijn land zomaar binnengevallen werd, besloot ik een eigen versie te maken, met de gezichten van Trump, Vance en Zelensky.” Het schilderij ernaast verwijst naar de schrijnende situatie in Gaza, waar de bevolking nauwelijks toegang had tot basisbehoeften als voedsel en water. “Omdat zoiets iedereen kan overkomen, gaf ik de afgebeelde personen een masker,” aldus de kunstenaar die ook net verjaarde.
Ook een doek met drie vrouwen maakt deel uit van zijn werk. Dit is gebaseerd op een bestaand werk, maar de vrouwen dansen niet meer samen; in plaats daarvan zijn ze bezig met hun smartphones en maken selfies. Het schilderij van de tak met monden is dan weer een aanklacht tegen het huidige schoonheidsideaal, dat steeds meer gebaseerd lijkt op siliconen en botoxinjecties.
Marc, die recent met pensioen ging, kijkt vol enthousiasme uit naar de toekomst: “Binnenkort ga ik samen met mijn vrouw naar Italië, en de schildersezel gaat natuurlijk mee“;
Vicky Roels – Een nieuw hoofdstuk
Ook Vicky Roels presenteerde haar werk, maar dit keer in een gloednieuw atelier, dat ze had ingericht in de voormalige kamer van haar zoon. Onder haar artistieke alter ego Victoria toonde ze zo’n tachtig werken.
Na een intensieve opleiding van vijf jaar staat Vicky op het punt om af te studeren aan de academie. “Ik moet elf werken aan de jury voorstellen,” vertelt ze. “Ik heb mijn leerkracht gevraagd om me te helpen bij de selectie, en hij raadde me aan om mijn artist statement te raadplegen en te kiezen voor werken die pure kleuren en emotie uitstralen. Na het oordeel van de jury volgt in juni een tentoonstelling in ’t Bau-huis in Sint-Niklaas, waar werken van alle afgestudeerden te zien zullen zijn.“
Vicky verkent sinds kort ook de wereld van de olieverf, in een tweejarige specialisatie aan het SASK. “Het is een totaal nieuwe ervaring voor me. Voor het eerst kan ik mijn werk echt aanpassen door lagen verf toe te voegen. Het voelt soms wat vreemd, na jaren werken met pastel waar dit absoluut niet mogelijk was,” legt ze uit. “Atelier in Beeld is ook een soort primeur, want hier zijn mijn allereerste olieverfschilderijen te zien. Van mijn lesgever moest ik beginnen met zwart-wit. Mijn volgende werken mochten dan al wat meer kleur bevatten om daarna volledig in kleur te werken” voegt Vicky toe.
Hilde Van Puyenbroeck – Een levenslange liefde voor keramiek
Het verhaal van de passie van Hilde Van Puyenbroeck begon meer dan dertig jaar geleden, tijdens haar huwelijksreis in Frankrijk. “Ze kon geen pottenbakkerij voorbijgaan zonder even te stoppen,” vertelde haar man Franky Nimmegeers met een glimlach. “Toen zei ik: waarom leer je het niet zelf?”
Wat volgde, was een opleiding bij Fernand Everaert, dé referentie in de keramiekwereld van Lochristi. Vandaag de dag heeft Hilde haar eigen atelier, waar ze zowel draait als opbouwt en bakt, met een duidelijke voorkeur voor unieke, handgevormde stukken.
Haar inspiratie haalt ze uit de natuur rondom haar woning. De structuren die je in haar tuin vindt, komen vaak terug in haar werk: het gangenpatroon van insecten in het hout, de grillige vormen van korstmossen. Deze verbinding tussen natuur en kunst vormt een rode draad door haar oeuvre. In haar atelier staan vazen, borden en decoratieve objecten, die tegelijkertijd robuust en verfijnd zijn.
Onlangs waagde ze zich aan een nieuwe techniek: schilderen met bister, een warm geelbruine pigment gemaakt van okkernoten. Hiermee creëerde ze mooie, delicate werken, waaronder zelfs geschenkbonnen die bijna te mooi zijn om weg te geven. “Dit wil ik zeker nog eens hernemen,” besluit Hilde.
Galerij Recup – Twee werelden onder één dak
Galerij Recup, het creatieve domein van Hans Van Hilst en Trees De Brabander, was een bijzondere afsluiter van onze route. Dit kunstenaarskoppel is al jarenlang een vaste waarde in Lochristi en beide hebben de titel cultuurlaureaat meer dan terecht verdiend.
Hun atelier voelt als een plek waar twee werelden naast elkaar bestaan en elkaar juist versterken. Terwijl Trees haar dagboek vulde met tekeningen en haar atelier opende voor pentekeningen, was de bewondering voor Hans’ motoren niet te missen. Het publiek was zichtbaar onder de indruk van zijn nieuwste creatie: de bricolette, een eigenzinnige interpretatie van een van de eerste Europese racemotoren uit 1903.
Maar ook de andere werken van Hans, die uiteenlopen van de fiets van Alois Braeckputte tot skeletten en de laatste resten van Monsieur R. Vangheluwe, waren een indrukwekkende verzameling, die bijna een overzichtstentoonstelling vormden.
Fotoreeks
Klikken op een foto en daarna verder navigeren met de pijltjes
