Nadat burgemeester Yves Deswaene de vele honderden aanwezigen toegesproken had, mocht Evarist Ganzelever zondag de fusiedrink opluisteren met een gedicht. Maar de Lootse dorpsdichter had 2 stukjes poëzie voorbereid.
Hij besloot om enkel “Wij, dat is hier” voor te dragen, het stukje over de Wachtebeekse frieten en de mayonaise uit Lochristi.
In aanloop naar de week van de poëzie – die start donderdag – brengen we u vandaag “HET NIEUWE HUIS”. Of zoals Evarist Ganzelever het zelf omschrijft “een fusiegedicht voor de liefhebbers van de betere metaforen”.
HET NIEUWE HUIS
We hebben het water overgestoken.
Muren worden gesloopt, maar niet de ziel
is het die het huis wordt uitgedragen.
Wonen doen we als vanouds,
in onze gedachtegang volgestouwd met boekdelen
en eigenhandig ingekleurde beelden.
Tijd vlakt uit, zet het eertijdse naar zijn hand.
Heimwee wordt stofdraden,
breekbare wegwijzers naar gemoedsrust.
En dan gaan we ontwaken op het kruispunt
waar straten en klanken versmelten
en zwijgen evenzeer een vorm van spreken is.
Het nieuwe huis, waar we thuiskomen.
De ene alhier, de andere aldaar,
maar geklonken zijn we aan elkaar.
Evarist Ganzelever