Ondanks het voorspelde slechte weer was er een erg mooie opkomst voor de fusieborrel in Puyenbroeck. Op naar een tweede editie, dan als nieuwjaarsdrink 2026?
Gisteren vond de fusieborrel plaats in domein Puyenbroeck. Vooraf inschrijven was noodzakelijk en dat deden zowat 850 mensen. Het idee werd dus goed onthaald. Onder de aanwezigen uiteraard ook heel wat lokale politici.
Ongelukkig genoeg was het weer een spelbreker waardoor het bijna letterlijk over de koppen lopen was in de cafetaria van “The New Four Seasons”. Wat tentjes en terrasverwarmers buiten, een klein podium voor de sprekers, een beetje meer animatie, … het zou een wezenlijk verschil gemaakt hebben. Er is nog ruimte voor verbetering voor een volgende editie.
Ook “De Vette Pistons” – een leuk Gents bandje dat ingehuurd was voor wat sfeermuziek – zocht de beschutting van de ingang op toen het begon te druppelen.
Voor de inwoners van Wachtebeke was de nieuwjaarsdrink op het Jules Persynplein al vele jaren een traditie. Die receptie werd nu vervangen door de fusieborrel. Ook Gino en Ria (titelfoto) kwamen klinken op de fusie en op het nieuwe jaar.
Gino maakt zelf uit van het feestcomité dat jaarlijks de Wachtebeekse nieuwjaarsdrink organiseerde. “Een fijn initiatief en ook de locatie valt mee, het mag hier volgend jaar opnieuw zijn” klonk het. “Maar het is wel lang aanschuiven voor drankjes omdat hier iedere bestelling apart afgehandeld wordt. Men zou bijvoorbeeld – zo deden wij het toch – meer mensen kunnen laten bedienen en ook een aantal glazen met drank kunnen voorbereiden”.
Ook Sophie Van Overmeire, van Elektro Ongenae, vond de fusie- en/of nieuwjaarsborrel in Puyenbroeck met alle inwoners van de nieuwe fusiegemeente een goed idee dat begin 2026 een vervolg mag kennen.
Omstreeks 17 uur werd iedereen vriendelijk verzocht zich naar buiten te begeven voor het officiële gedeelte. Burgemeester Yves Deswaene heette alle aanwezigen – uit welke deelgemeente ook – hartelijk welkom op dit eerste kennismakingsmoment.
Hij benadrukte nog eens dat de fusie goedgekeurd werd door alle politieke fracties en het een keuze was van het hart en het verstand. “Veel gemeenten zijn te klein om de grote uitdagingen waarvoor ze staan alleen aan te pakken. Maar het is aan ons allemaal om vorm te geven aan het nieuwe Lochristi” aldus de burgervader.
Hij besloot met de oproep” als er iets op uw lever ligt, of je hebt iets goed te melden: bel ons, mail ons of kom het ons zeggen. Dat is ook een vorm van participatie”.
Evarist Ganzelever mocht voor de vrolijke noot zorgen met een fusiegedicht. Hij had voor de gelegenheid zelfs 2 stukjes poëzie gemaakt. “Eentje voor wie houdt van metaforen en eentje voor de gewone mensen. En als ik zo eens rondkijk ga ik vandaag dat laatste brengen” grapte de dorpsdichter. Waarna het tijd was voor “Wij, dat is hier”.
WIJ, DAT IS HIER
Dat de frieten in Wachtebeke krokanter zijn dan die van
Beervelde, Zaffelare of Zeveneken, is algemeen geweten.
Maar dat is dan zonder de mayonaise van Lochristi gerekend.
Die rode gloed van ArcelorMittal, af en toe,
wordt nu een beetje het noorderlicht van ons allemaal.
Wachtebeke is niet langer de plek waar de sterre blijft stille staan.
Ver weg is de avondspits van de Lootse grote baan
als je de Moervaart volgt tot voorbij de kronkel ginds,
de bootjes ziet passeren niet door tegenliggers verblind.
Tot slot, vergeten we Overslag en Hijfte niet.
De ene kerktoren galmt plezier, de andere verdriet.
De tred van het leven: what will be, will be…
